Mijn hand kent nog jouw hand.
Mijn oor hoort jou nog steeds.
Mijn neus bespeurt je nog overal.
Mijn oog ziet nog jouw beeld.
Mijn voet loopt nog naast jou.
Mijn lippen proeven nog je mond.
Mijn gedachten voeren nog naar jou.
Mijn hart is er altijd nog voor jou.

26 februari 2014

Seconden van onwerkelijkheid schuilen in flessen vol wanen.
Minuten van ongewenste stilte zitten in bossen vol bomen.
Uren van onbestemd verlangen huizen in lijven vol dromen.
Dagen van ontevredenheid stapelen in kalenders vol schuld.
Weken van onnodig uitstel wachten in kamers vol geduld.
Jaren van onverwerkt verdriet vullen emmers vol tranen.

25 februari 2014

Daar waar de aarde de hemel raakt,
verdwijnt het zicht in niets.
Daar waar de een de ander raakt,
ontstaat het beeld van iets.

Daar waar de gedachten vluchten,
verder dan het zicht bevat.
Daar waar niets meer valt te duchten,
van het beeld dat je eens had.

Daar waar de dromen reiken,
verder dan wat mogelijk is.
Daar waar alles nog moet blijken,
blijft niets meer ongewis.

Daar waar de toekomst voortgaat,
verder dan het leven duldt.
Daar waar alles nieuw ontstaat,
wordt mijn geest gevuld.

24 februari 2014

Op de wind vliegt het onverwachte
Uit de mist komt het onzichtbare
Uit het donker nadert het onbestemde
In het licht verschijnt het beloofde
Met de gedachte ontstaat het gevoel
Uit het hart leeft alles op.

19 februari 2014

Het vastpakken van een uitgestoken hand.
Het grijpen van een reddingshaak.
Het weten dat iemand op je wacht.
De zekerheid van een familieband
De kennis over werk en taak.
Het vertrouwen in je eigen kracht.

Springen zonder valscherm in de lucht
Vertrekken naar een onbestemd oord.
Dromen over waar je in geloofd.
Je land verlaten op de vlucht.
Blind en doof zonder een enkel woord.
Vrij ben je enkel in je hoofd.

17 februari 2014

Ik wankel nog bij elke stap.
Ik stoot mij nog bij elke tree.
En toch kom ik boven aan de trap.

Ik hakkel nog bij elk woord.
Ik stotter nog bij elk gesprek.
En toch word ik gehoord.

Ik stuntel nog bij elke daad.
Ik duikel nog bij elk gebaar.
En toch tuimel ik niet over straat.

Ik spartel nog in elke zee.
Ik spetter nog in elke plas.
En toch drijf ik met de stromen mee.

Ik schutter nog met elke zoen.
Ik stekel nog bij elke streel.
En toch verlang ik het om weer te doen.

12 februari 2014

De mens verschilt niet.
De mens gelijkt.
Hoe dichter men staat.
Hoe overeenkomstig men is.

De mens verandert niet.
De mens kantelt.
Hoe meer men draait.
Hoe zichtbaar men is.

De mens wijkt niet af.
De mens blijft.
Hoe verder men dwaalt.
Hoe beter men ziet.

11 februari 2014