De Wetering glanst het laatste licht,
\ndat door de wolken daalt
\nen in het bekoorlijk zicht
\nweet ik waarom het straalt.<\/p>\n
\u2018t Schouw stapelt zich in treden.
\nHet groen en zachte mos sluipen,
\nhoog, hoger, weg van het verleden,
\nalsof ze naar mijn toekomst kruipen.<\/p>\n
Tussen vogels, vlinders, vissen,
\nde regen en de zonnestralen.
\nIk zal mijn liefste missen,
\nmaar eens kom ik haar halen.<\/p>\n
Langzaam word ik opgetild.
\nIk veer ongemerkt omhoog.
\nVerlost, haast ongewild,
\nnaar het midden van de regenboog.<\/p>\n
19 augustus 2010 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De Wetering glanst het laatste licht, dat door de wolken daalt en in het bekoorlijk zicht weet ik waarom het straalt. \u2018t Schouw stapelt zich in treden. Het groen en zachte mos sluipen, hoog, hoger, weg van het verleden, alsof ze naar mijn toekomst kruipen. Tussen vogels, vlinders, vissen, de regen en de zonnestralen. Ik … Continue reading \u2019t Schouw<\/span>