De dag laat zijn pijnen los.
\nZe drukken als steken in mijn lijf.
\nNiemand die omkijkt of ziet
\nwaar ik sta.<\/p>\n
De natuur strooit ontij.
\nStormen en regens slaan op me neer.
\nGeen hond, geen dier kijkt op,
\nmerkt dat ik besta.<\/p>\n
De wereld uit zijn woede.
\nOorlogen en terreur overkomen me.
\nNergens in het vizier,
\nonnodig is mijn bestaan.<\/p>\n
Gesmoorde gedachten en geest.
\nGevlucht uit mijn brein
\nVerdwenen het goddelijke.
\nSlechts zijn.<\/p>\n
2 september 2014
\nKees Koot<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De dag laat zijn pijnen los. Ze drukken als steken in mijn lijf. Niemand die omkijkt of ziet waar ik sta. De natuur strooit ontij. Stormen en regens slaan op me neer. Geen hond, geen dier kijkt op, merkt dat ik besta. De wereld uit zijn woede. Oorlogen en terreur overkomen me. Nergens in het … Continue reading Bestaan<\/span>