Nu de winter zijn deur al dicht wil doen,
\ndwaal ik in betovering langs bosanemonen.
\nHet voorjaar lonkt met ontluikend groen,
\nik bespeur eenbes en gaspeldoren.<\/p>\n
Het zompig veen is als een huis
\nvoor de blauwe druif en koningsvaren.
\nIn \u2019s lands mooiste park voel ik me thuis,
\nkan hier mijn energie vergaren.<\/p>\n
Elke boom en struik, elk pad of uitzicht
\nverwijst naar de opkomende natuur,
\ngekoesterd in wat dempend licht.<\/p>\n
Ik leef me uit, ik ben onwijs,
\nraak in vervoering van de prilste bosmuur.
\nVoel me koning van het groene paradijs.<\/p>\n
12 februari 2014<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nu de winter zijn deur al dicht wil doen, dwaal ik in betovering langs bosanemonen. Het voorjaar lonkt met ontluikend groen, ik bespeur eenbes en gaspeldoren. Het zompig veen is als een huis voor de blauwe druif en koningsvaren. In \u2019s lands mooiste park voel ik me thuis, kan hier mijn energie vergaren. Elke boom … Continue reading Het groene paradijs<\/span>